Twee weken terug kwam buurman Durk met een gewonde eekhoorn bij ons aan de deur.
De eekhoorn was door een auto aangereden, en gewond aan kop en poten.
We gaven de eekhoorn niet veel kans, ze bloede uit oren en neus, de ogen waren verdikt en zaten dicht en ze was bovendien licht bewusteloos.

We hebben de eekhoorn in een bakje met hooi gelegd, met een bakje fijn gemaakte noten en konijnenvoer.
De kooi hebben we wel buiten gelaten, om haar niet te veel te ontwennen.
Na twee dagen van alleen maar slapen kwam ze toch wat bij. Ze kon de voorpootjes niet goed gebruiken, het leek alsof deze gebroken waren. Toch knapte ze alweer wat op van kleine beetjes eten.

Na een week gingen de ogen goed open en ze begon volop te eten van de grond.
Fijn gemaakte noten, konijnenvoer en stukjes appel.
Nog wel veel slapen, maar ja wat wil je ook in zo´n koude winterperiode.
We hadden als vrijlating eis dat ze zelfstandig noten kon kraken en dat ze de voorpootjes weer goed kon gebruiken!!

Als we hele walnoten gaven begon ze deze meteen onder het hooi te verstoppen.
Dus het ging al weer een stuk beter met haar.

Na twee weken verzorgt te hebben was de eekhoorn in staat de noten zelf te kraken, en door de hele kooi te springen en te hangen. Om te voorkomen dat de eekhoorn gestrest zou raken in het kleine kooitje, hebben buurman Durk en Chiara de eekhoorn zondag 5 december weer los gelaten.
Na een half uurtje voor het open deurtje te hebben gezeten, liep ze haar vrijheid tegemoet.

Regelmatig zien we haar nu nog door de tuin heenlopen, en haalt ze de noten uit het bakje waarbij ze een aantal weken in de buurt heeft gestaan.
Nu is het 2 februari 2011 en de eekhoorn laat zich nog steeds regelmatig zien.